
Οι Έλληνες αναγνωρίστηκαν επίσημα ως εθνική μειονότητα στην Πολωνία. Ο Πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι υπέγραψε την τροποποίηση του νόμου, η οποία, μετά από πολυετείς προσπάθειες εκπροσώπων της ελληνικής κοινότητας, τους απονέμει το καθεστώς της δέκατης νομικά προστατευόμενης εθνικής μειονότητας στη χώρα.
Η τροποποίηση των διατάξεων σχετικά με τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες καθώς και τη περιφερειακή γλώσσα εγκρίθηκε από το Σεϊμ στα τέλη Απριλίου και στη συνέχεια επικυρώθηκε από τον πρόεδρο στις 11 Ιουνίου. Βάσει της τροποποίησης, οι Έλληνες εντάχθηκαν στον κύκλο των αναγνωρισμένων εθνικών μειονοτήτων στην Πολωνία, μαζί με, μεταξύ άλλων, τους Λευκορώσους, τους Λιθουανούς, τους Γερμανούς, τους Ουκρανούς και τους Εβραίους.
Εκτιμάται ότι σήμερα στην Πολωνία ζουν από 5 έως 6 χιλιάδες άτομα ελληνικής καταγωγής. Οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις αυτής της κοινότητας βρίσκονται στην Κάτω Σιλεσία, στη Δυτική Πομερανία και στο Τριπόλι. Εδώ και πολλά χρόνια η ελληνική διασπορά αγωνιζόταν για την επίσημη αναγνώριση του καθεστώτος της, αναλαμβάνοντας δράσεις τόσο σε κοινοβουλευτικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.
Η ιστορία της παρουσίας των Ελλήνων στην Πολωνία χρονολογείται από τον Μεσαίωνα, ωστόσο η μεγαλύτερη εισροή ελληνικού πληθυσμού σημειώθηκε μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Τα έτη 1949–1950 έφτασαν στην Πολωνία περίπου 14 χιλιάδες Έλληνες και Μακεδόνες, κυρίως γυναίκες, παιδιά και τραυματίες του πολέμου. Εγκαταστάθηκαν κυρίως σε περιοχές της δυτικής Πολωνίας, μεταξύ άλλων στη Γιελενία Γκόρα, το Βρότσλαβ, τη Σβίντνιτσα, το Ζγκοζέλτς και τις Πόλιτσε.
Ιδιαίτερο ρόλο διαδραμάτισε η πόλη Πόλιτσε, όπου λειτουργούσε το Κρατικό Αναμορφωτήριο καθώς και δεκάδες σχολεία που παρείχαν φροντίδα και εκπαίδευση σε περίπου 2.500 ελληνόπουλα. Αν και σήμερα η ελληνική κοινότητα στην περιοχή αυτή είναι πολύ μικρότερη, παραμένει ενεργή.
Το νέο καθεστώς θα προσφέρει στους Έλληνες μια σειρά δικαιωμάτων. Θα μπορούν να χρησιμοποιούν επίσημα την ελληνική μορφή των ονομάτων και των επωνύμων τους σε επίσημα έγγραφα. Επιπλέον, στους δήμους όπου ο αριθμός των εκπροσώπων αυτής της μειονότητας υπερβαίνει το 20% των κατοίκων, η ελληνική γλώσσα θα μπορεί να λειτουργεί ως βοηθητική γλώσσα στις επαφές με τη διοίκηση. Θα καταστεί επίσης δυνατή η εισαγωγή δίγλωσσων ονομάτων οικισμών.
Οι διατάξεις προβλέπουν επίσης κρατική στήριξη για δράσεις που αποσκοπούν στη διατήρηση της ελληνικής κουλτούρας, γλώσσας και παραδόσεων. Αυτό σημαίνει τη δυνατότητα χρηματοδότησης εκπαιδευτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών προγραμμάτων, τα οποία θα ενισχύουν την ταυτότητα της ελληνικής κοινότητας στην Πολωνία.
Najnowsze komentarze